دزد عروسک

به روز

dozde-arosakha — Fri, 08 Feb 2008 16:03:44 GMT

به زودی با شعر

راه آهن و ابر

به روز می شوم

کوچ

dozde-arosakha — Sat, 03 Nov 2007 12:27:39 GMT

تیرداد نصری هم رفت .

بدون آنکه حتا یکبار روزنامه و مجله ای

نامش را صدا کند .

کوچ

dozde-arosakha — Sat, 03 Nov 2007 12:26:46 GMT

تیرداد نصری هم رفت .

بدون آنکه حتا یکبار روزنامه و مجله ای

نامش را صدا کند .

dozde-arosakha — Tue, 04 Sep 2007 19:30:18 GMT

۱)

حسن صباح؛ قلعه جوانان جویای کار. (پرده اول )

چلیم روی نرده ها آتش خورزیاد ،

بچرخانش برای خدا حبییییییییییییییییبم

گناه از دستان من نیست

یا بار می زنی یا بارت می زنند(این تفسیر اصلا" از بارت نیست)

اینجا صحبت از اختگی است

می توانی از

خواجه نظام الملک بپرسی

رو که کشاکش خوش است!*

۲)

بازار برده فروشان

کوچه عدالت ، خانه فلان بن فلان

در این پرده 5کنیز کفایت می کند

با ساق های درشت

آنها محتاج اند برادر -

ارشاد

گردن های چاق

حی علی خیر العمل!!

۳)

این پرده بسته بماند بهتر است

۴)

باران

اولین قطره

آسمان بی تقصیر است

کبودش نکنید

باغ چاهی دارد پر از سرنگ

آن مرد بی گناه است با اسب ش -

از سارا بپرس دیشب راکجا بود؟

صمد هم فهمیده بود حتی داستان را:

در باران ( آن مرد خمار است-بابا وافور دارد –)

این سوخته ها فراوانند –یک نسل بچسبان

هر چند هزار بار

تصمیم کبری را خوانده بود

آن مرد!با اسبش...

نیازی به رف نیست صادق باشی همه شراب ها کهنه اند-

آن مرد زیر

باران
می میرد..

.سلام سيامك عزيز .كار با كنشي بيروني و نوستالژيك از اسطوره و حماسه

وآنهم به گونه اي طنز آغاز مي شود جالب اينجاست كه تمام عناصر زباني و

مفهومي اثر در تقابل با انديشگي شاعرانه ذهن مخاطب را به هزار تويي مي

كشاند كه ناگزير بايد بماند و تامل كند .پرش هاي زماني -مكاني خوبي از

قبيل :......از بارت نيست ....و خواجه نظام ......وبسياري ديگر به نظر من

خوب توانسته متن را از روايت گونگي صرف خارج كرده و به سمت و سوي

نوعي برخورد مفهوم گرايانه راهي كند چيزي كه اين دست متن ها به آن نياز

زيادي دارند .در پرده ي دوم مخاطب با تعدادي از واژه ها روبرو مي شود كه

او را وارد فضايي ديگر ميكند ...بازار برده .......كوچه ي عدالت .....و....وناگهان

فرم شعر به فضايي بيروني و نوعي در زماني با عناصر معاصر نزديك شده

واين خود تعليقي موفق را در حوزه تداعي معاني به همراه خود ميكشد .

تعليقي كه وادارمان ميكند به سكوت ...تامل وتعمق .همان كه در پرده ي

سوم به فضايي بسته تعبير شده .اما ناگهان متن در پرده ي چهارم دچار

نوعي بيماري زباني شده و تمام آنچه را كه مي شناختيم و مي خواستيم را

به بيراهه مي كشاند .روايتگونگي هاي غليظ و صرف با آب و تاب آنچناني

والبته بدون آگاهي و در خدمت اثر .كه در انتهاي اثر ما را مي كشاند به سمت

نوعي ارائه ي حكم قطعي و فضاي شعر به ناگاه از آن تعليق زيبا ي پيشين

به نوعي حكم گونه گي كشيده مي شود .

با همه ي اينها اين متن اثري قابل توجه از سيامك عزيز است كه مخاطب را

به كوچه هاي سر خوشي و لذت از مجموعه اي از زيبايي ها مي كشاند .با

اميد به ديدن كارهاي جاودانه تر از سيامك عزيز . يا حق

dozde-arosakha — Wed, 15 Aug 2007 14:34:37 GMT

قسمتی از منظومه ی روسری

شب را درون قوطی کبریت ریخت و

خود را درون پاکت سیگار سوخته .

حالا دگر تمامی خوانندگان شعر

چشمانشان به پنجره ی خانه دوخته .

*******************

یعنی به سادگی وسط دوزخ و بهشت

با پشت تا شده تک و تنها قدم زنان .

حالا فرشتگان و خدا مطمئن شدند

او گیر کرده بین اتاقش و آسمان .

******************

یعنی که پشت پنجره ی خانه چند عکس

در لابه لای قاب شکسته به روی فرش .

یعنی که دست و پای من و دست و پای دل

هنگام رفتن تو فرو رفته توی فرش .

******************

تسلیت مرا بپذیرید ـ این اتاق

در سوگ ناگهانی تقویم مرده است .

یعنی تمام خاطره هایی که خوب بوذ

ـ را یک نفر بدون کم و کاست برده است .

******************

یک جفت شمعدان طلایی و آینه

گم گشته بعد رفتن تو توی تاقچه

تسلیت مرا بپذیرید ـ یک نفر

پاشیده خاک را به سرو روی تاقچه .

******************

یعنی که کنده می شود از سقف پنکه و

رنگ سفید روسریت قرمز و سیاه .

یک جفت دستکش که پر از دستهای توست

در لابلای پنکه و تو گشته راه راه .

*****************

پاهام میخکوب شده گوشه ی اتاق

فریاد گم شده ست در این لحظه ی سکوت .

سوراخ و سیم های پریشان توی سقف

حالا بدون پنکه و لبریز عنکبوت .

****************

کز کرده بین خاطره هایی شبیه مه

در لابلای پله و ایوان خانه مان .

سیگار بهمن و بغلش چند قطره اشک

یعنی رسیده لحظه ی پایان داستان .

****************

من ماندهام درون هجوم سیاه شب

در آخرین دقایق یک سال درد ناک .

حالا تمام پنکه و سیگارو روسری

مدفون شدند در دل اندوهگین خاک .

1

dozde-arosakha — Thu, 02 Aug 2007 19:55:56 GMT

قرار بود بماند ...تا پله ها یکی یکی زیر پاهام برسد به حوض بدون ماهی و بعد سر بخورد تا درخت بید نزدیک دروازه .

بله قرار بود هیچ دروازهای بسته نباشد تا کسی در انتظار گشودنش هی این پا و آن پا نکند .

اصلا یکی بو دو یکی نبود .

نه من ....نه تو .....چند تا کاشی و چند تا پله که برسد تا اتاق .

آنقدر تصورش سخت نیست .

کسی توی اتاق خواب زنی را میبیند که دامنش سرخ است و لبهاش کبود وهی مدام از فرط شادی پایین و بالا می پرد و هی گریه میکند .

دری اگر باز شود آخر این خواب نمیدانم چه خواهد شد .

حلقه

dozde-arosakha — Thu, 26 Jul 2007 19:29:18 GMT

dozde-arosakha — Mon, 25 Jun 2007 09:12:18 GMT

عید قربان است

صبح قربانی

نه ابراهیم

نه اسماعیل

نه گوسفند ....

مرا بکشید

بیژن نجدی

dozde-arosakha — Tue, 19 Jun 2007 16:11:18 GMT

من به شکل غم انگیزی (( بیژن نجدی)) هستم .

متولد خاش * گیله مرد هم هستم *متولد ۱۳۲۰

(سالی که جنگ جهانی دوم تمام شد ).

تحصیلات : لیسانسه ریاضی

یک دختر و یک پسر دارم - اسم همسرم * پروانه است

او می گوید * او دستم را می گیرد *من می نویسم .

بیژن نجدی

dozde-arosakha — Mon, 18 Jun 2007 08:29:18 GMT

سکوت برای چند لحظه

کسی از این کوچه رد می شود .